او در سال 1330 منظومهاي درباب دستور زبان سرود. در سال 1332 رسالهاي در موسيقي نوشت و مقارن سال 1350 تاريخي منظوم تأليف كرد.
رسالهٴ موسيقي بهنام گلهاي موسيقي اقتباسي از آموزشهاي گويدوي آرتسويي (يازدهم ـ 1) در 635 بيت است، كه به چهار بخش تقسيم شده، 1) تقسيمات الفبايي؛ 2) دربارهٴ تكتار؛ 3) مقامهاي موسيقي؛ 4) پردههاي موسيقي. برادرزادهٴ موٴلف بهنام كنراد اشپكتزهارت (متوفا 1395) كه معلم مدرسه بود، بر اين رساله شرحي نوشت. از نسخهها و چاپهاي اوليهٴ گلهاي موسيقي پيداست كه از شهرتي برخوردار بوده است. چاپ اول آن (استراسبورگ 1488) و ظاهراً چاپهاي بعدي حاوي تصويري از ((دست گويدو)) است كه وسيلهاي بود براي بهخاطر سپردن و بهياد آوردن نتهاي گام بهوسيلهٴ هجاها.
تاريخ منظوم گزيدهاي است از تاريخ امپراتوران روم از اوگوستوس تا كارل چهارم در دوبخش.
بيشتر آن در سال 1347 نوشته شده و بخشي در سال 1350 بدان علاوه گرديده است. طبق معمول مطالب آن جز در بخش آخر، يعني تاريخ معاصر موٴلف، بيارزش است، حتي آنهم ارزش ناچيزي دارد. اين تاريخ كتاب فشردهاي بود براي طلبهها، همين و بس. حاشيهنويسيهاي مربوط به سالهاي 1218 ـ 1348 حفظ شده است. نسخهٴ لنينگراد بهخاطر داشتن سرودهاي ((تازيانهزنان)) بسيار باارزش است. هوگو مراسم وارد شدن تازيانهزنان به يك شهر، آيين توبه و ندامت و مراسم خداحافظي را توصيف كرده، كه هريك سرودهايي به زبان محلي داشته است.
اين آوازها يا سرودها يادآور سرودهاي جمعي پيروان لوتر است.
ويتـري
فيليپ دو ويتري.1 صاحبنظر موسيقي فرانسوي (1291 ـ 1361).
فيليپ در 31 اكتبر 1291 در ويتري، شامپاني زاده شد. منشي شارل چهارم ملقب به زيبا (شاه فرانسه 1322 ـ 1328)، فيليپ ششم والوا (شاه 1328 ـ 1350) و پسر او ژان، دوك نورماندي و بعدها ملقب به ژان خوب (شاه 1350 ـ 64) بود. متكفل مأموريتهاي گوناگوني شد و در سال1350 مذاكرهاي را ميان او و كلمنس ششم در آوينيون ترتيب داد. يك اسقفنشين جايزهٴ اين كار او بود و از سال 1351 تا زمان مرگش در 9 ژوئن 1361 در پاريس، اسقف مو بود.
فيليپ شاعر، آهنگساز و صاحبنظر موسيقي بود. از اشعارش تنها چند بيتي در دست است، آهنگهايش از ميان رفته و بنابراين شهرتش تقريباً تنها بهخاطر رسالههاي موسيقي است كه چهارتا از آنها را به او نسبت ميدهند: هنر جديد، هنر تلفيق آوازها، هنر كامل و كتاب موسيقينامه؛ ممكن است دومي و سومي جعلي باشد.